Kuba znów całkowicie pogrążona w ciemności: trzeci ogólnokrajowy blackout w osiem dni

We wtorek 14 lipca 2026 roku na Kubie ponownie w jednej chwili zgasły światła. O godzinie 11:05 czasu lokalnego cały krajowy system elektroenergetyczny odłączył się od sieci. Nie chodziło jedynie o kilka dzielnic czy prowincji: prawie dziesięć milionów ludzi nagle straciło regularne dostawy energii. Dla wyspy był to już trzeci ogólnokrajowy upadek systemu w ciągu zaledwie ośmiu dni, co jest alarmującą serią nawet dla Kubańczyków przyzwyczajonych do długich przerw.

Według państwowej spółki Unión Eléctrica nagłe wyłączenie jednostki wytwórczej we wschodniej prowincji Holguín spowodowało gwałtowne wahanie częstotliwości. Delikatna równowaga między produkcją energii a zapotrzebowaniem załamała się, po czym cały Sistema Eléctrico Nacional został wyłączony. Władze natychmiast uruchomiły procedury odbudowy. Najpierw tworzone są małe, oddzielne wyspy energetyczne przeznaczone do zasilania szpitali, obiektów wodociągowych i zakładów przetwórstwa żywności. Następnie technicy próbują krok po kroku ponownie łączyć te mikrosieci, aż uda się odbudować stabilny system krajowy.

Po południu stało się jednak jasne, jak trudny będzie ten proces. Według władz w Hawanie prąd odzyskało zaledwie około czterech procent odbiorców. W Guantánamo i Cienfuegos energię skierowano najpierw do szpitali, natomiast w Matanzas zasilanie wróciło przynajmniej do historycznego centrum. Dla większości mieszkańców blackout nadal oznaczał niedziałające wentylatory w tropikalnym upale, zatrzymane pompy wodne, przerwane usługi telefoniczne i internetowe oraz lodówki, których zawartość z każdą godziną była coraz bardziej zagrożona.

Obrazy z Hawany mówiły więcej niż statystyki. Ludzie pobierali wodę z publicznych kranów, dzieci szukały chłodu w wejściach do domów, a przenośne akumulatory noszono po ulicach jak cenne przedmioty. Sygnalizacja świetlna nie działała, przed niektórymi budynkami warczały generatory, a elektryczne motocykle i trójkołowce należały do nielicznych pojazdów, które mogły się jeszcze poruszać. To, co gdzie indziej byłoby stanem wyjątkowym, na Kubie coraz częściej staje się gorzką rutyną. Reuters poinformował także o narastającej frustracji i niewielkich nocnych protestach, podczas których mieszkańcy uderzali w garnki i patelnie. Gniew kierowany jest zarówno przeciw władzom, jak i sankcjom Stanów Zjednoczonych.

Nowy upadek dotknął system elektroenergetyczny, który od miesięcy cierpi z powodu niedoboru paliwa, przestarzałych elektrowni i niemal całkowitego braku rezerw. Według Associated Press Kuba produkuje tylko około 40 procent potrzebnego paliwa. Napięcia polityczne oraz zaostrzone działania Stanów Zjednoczonych dodatkowo mocno utrudniły import energii. Skutkiem są długie codzienne wyłączenia, ograniczony transport publiczny, skrócony czas pracy i ogromne obciążenie służby zdrowia.

Szczególnie dramatyczne jest tempo powtarzania się awarii. Po ogólnokrajowych blackoutach z 6 i 10 lipca nastąpił kolejny całkowity upadek systemu. Każde ponowne uruchomienie obciąża urządzenia i personel, a gospodarstwa domowe mają niewiele czasu, aby uzupełnić wodę, naładować akumulatory lub ponownie schłodzić żywność. Pytanie nie dotyczy już tylko tego, kiedy wróci prąd. Wielu Kubańczyków zastanawia się, jak długo sieć pozostanie stabilna po przywróceniu zasilania.

Ten przypadek pokazuje, jak szybko awaria techniczna może przerodzić się w ogólnokrajowy kryzys zaopatrzenia. Gdy jednocześnie przestają działać energia, woda, komunikacja, chłodzenie i transport, liczy się każdy przygotowany zapas. We wtorek Kuba ponownie rozpoczęła walkę o każdy megawat, a miliony ludzi czekała kolejna noc z nadzieją, że tym razem światło pozostanie włączone dłużej.

Źródło: Reuters, Associated Press, Unión Eléctrica, Granma. Stan informacji: 15 lipca 2026 roku.